คุณรู้ไหม ความรักมันก็เหมือนกับการรอรถเมล์
เมื่อรถเมล์มา คุณมองไปที่มัน และบ่นกับตัวเองว่า
"อี๋... คนเพียบเลย ไม่มีที่นั่งด้วย"
และคุณก็พูดกับตัวเองว่า "ฉันรอคันต่อไปดีกว่า"
และคุณก็ปล่อยให้รถเมล์คันนั้นผ่านคุณไป
แล้วรอรถเมล์คันที่ 2เมื่อรถคันที่ 2นั้นมา
คุณมองไปที่รถเมล์นั่นแล้วบ่นว่า "อี๋...
รถเก๊าเก่า มันต้องนั่งไม่สบายแน่เลย"
แล้วคุณก็ปล่อยให้รถเมล์คันนั้นผ่านไปอีกครั้ง
และตัดสินใจที่จะรอรถเมล์คันต่อไปและแล้วรถเมล์อีกคันก็มาถึงคราวนี้มัน
คนไม่เยอะ และรถก็ไม่เก่าแต่คุณก็ยังบ่นอีกว่า "อี๋...
แอร์ก็ไม่มี ตอนนี้อากาศร้อนจะตาย รอรถคันใหม่ดีกว่า"
อีกครั้งหนึ่งที่คุณปล่อยให้รถเมล์ผ่านคุณไป
และตัดสินใจที่จะรอรถอีกคันท้องฟ้าชักเริ่มครึ้มๆ
และก็มันก็เริ่มสายแล้วคุณชักเริ่มกระวนกระวายในการรอรถเมล์
จนแล้วจนรอดรถเมล์ก็ยังไม่สักทีนั่นแหล่ะ
คุณจึงเริ่มรู้แล้วว่าคิดผิดที่ไม่ขึ้นรถคันก่อนหน้านี้
คล้ายๆ กับคุณยอมที่จะเสียเงินและเวลาเพื่อที่จะให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ
ถ้าหากว่าคุณคิดว่ารถเมล์ธรรมดาที่ผ่านมาเป็นรถแอร์ไม่ได้เหรอไง
แอร์อาจจะเสีย หรือไม่ก็คิดว่ามันเป็นแอร์ที่เย็นพอสำหรับคุณ การที่คนมากมาย
ต้องการที่จะได้อย่างที่เราต้องการมันไม่ผิดหรอกแต่คุณจะไม่รู้สึกอะไรบ้างเหรอ
ที่คุณหยิบยื่นโอกาสที่ตัวเองควรจะได้ให้คนอื่นไปถ้าหากว่าคุณเจอรถเมล์คันนั้น
คันที่อาจจะไม่ใช่อย่างที่คุณต้องการ ก็เพียงแค่ กดปุ่มเรียกรถเมล์(โบกรถ)
แล้วขึ้นรถเมล์ เท่านั้นก็จบแต่เดี๋ยวก่อน ผมแน่ใจเลย
ว่าคุณต้องเคยเจออย่างนี้มาก่อนคุณเห็นรถเมล์กำลังวิ่งมา
(แน่นอนว่ามันเป็นรถเมล์คันที่คุณต้องการ)คุณโบกมือเรียกให้รถหยุด
แต่คนขับดันเบลอดีแล้วเมื่อรถเมล์ที่คุณต้องการผ่านไปแล้ว
สิ่งที่คุณต้องทำคราวนี้คือการเดิน มันก็คล้ายกับชีวิตรักของเราๆ
เหมือนกับที่เรารอรถที่เราต้องการเพียงแค่ขึ้นไปบนรถ
ให้โอกาสรถนั้นได้โอบอุ้มความรักคุณไว้ และการที่คุณเดินนั้นแหล่ะที่คุณปล่อย
ให้ความรักหลุดลอยไปคุณจะไม่มีวันเสียอะไรถ้าคุณคิดจะรัก
แต่ถ้าคุณไม่ดึงรักที่ผ่านเข้ามาไว้
คุณก็จะเสียโอกาสที่คุณควรจะมีอย่าปล่อยให้คนที่เข้ามาหลงชอบคุณ
แต่เขาเป็นคนที่คุณไม่สนใจ ไม่ใช่คนที่คุณต้องการอาจจะไม่สวยไม่ใช่สเป็กคุณ
ปล่อยให้เขาผ่านไป หรือจากคุณไปเมื่อเขาออกไปจากชีวิตคุณ
คุณอาจจะเพิ่งเริ่มรู้สึกก็ได้ว่าเขามีความสำคัญต่อคุณแค่ไหนและในตอนนั้นคุณ
อาจจะไม่มีโอกาสที่จะดึงเขากลับมาอีกแล้ว